Hazard często zaczyna się niewinnie – od okazjonalnego zakładu, gry ze znajomymi czy próby szczęścia w kasynie internetowym. Problem pojawia się, gdy granie przestaje być rozrywką i przejmuje kontrolę nad codziennym życiem. Duże zaangażowanie finansowe, próby odegrania się czy trudność w przerwaniu gry mimo jej negatywnych konsekwencji, mogą świadczyć o rozwijającym się uzależnieniu behawioralnym.
Kiedy hazard przestaje być rozrywką?
Samo uczestniczenie w grach hazardowych nie oznacza jeszcze uzależnienia. Istotne jest przede wszystkim to, jaką rolę hazard pełni w życiu danej osoby i czy potrafi ona kontrolować swoje zachowanie. Problem stanowią:
- nadmierne skupianie się na kolejnych zakładach,
- ciągła analiza wcześniejszych wyników,
- szukanie sposobów, by zdobyć pieniądze na dalszą grę.
Z czasem stawki rosną, a przegrana – zamiast skłaniać do wycofania się, prowadzi do kolejnych prób odzyskania utraconych środków.
Niepokój powinny wzbudzić również takie zachowania jak: ukrywanie skali grania przed rodziną, pożyczanie pieniędzy, zaniedbywanie pracy i obowiązków, konflikty z bliskimi czy powtarzające się nieskuteczne próby ograniczenia hazardu.
Szczególnie niebezpieczne jest przekonanie, że następna wygrana rozwiąże wcześniejsze problemy finansowe. W praktyce może ono podtrzymywać błędne koło: przegrana – napięcie – potrzeba odegrania się – kolejna gra – następna strata.
Uzależnienie od hazardu to nie tylko problem finansowy
Skutki nałogowego grania zwykle najbardziej widoczne są w domowym budżecie, jednak sprowadzenie problemu wyłącznie do pieniędzy byłoby poważnym uproszczeniem.
Hazard wpływa na emocje, sposób myślenia, relacje rodzinne i społeczne oraz funkcjonowanie zawodowe. Osobie zmagającej się z uzależnieniem mogą towarzyszyć silne napięcie, wstyd, poczucie winy, drażliwość czy lęk związany z konsekwencjami wcześniejszych decyzji.
Dlatego skuteczna pomoc nie powinna ograniczać się do prostego zalecenia przestań grać. Ważniejsze jest zrozumienie, dlaczego dana osoba wraca do hazardu oraz jakie sytuacje uruchamiają potrzebę grania. To właśnie tutaj szczególnego znaczenia nabiera profesjonalne wsparcie psychologiczne i terapeutyczne.
Na czym polega terapia uzależnienia od hazardu?
Proces terapeutyczny powinien uwzględniać indywidualną sytuację człowieka – jego historię, skalę problemu, konsekwencje uzależnienia, relacje rodzinne oraz trudności emocjonalne.
Jednym z pierwszych etapów jest konsultacja ze specjalistą i określenie rzeczywistego charakteru problemu. To ważny krok umożliwiający zaplanowanie terapii.
Podczas spotkań terapeutycznych osoba zmagająca się z hazardem uczy się rozpoznawania mechanizmów uzależnienia, identyfikuje sytuacje zwiększające ryzyko powrotu do gry, analizuje schematy myślenia związane z hazardem i rozwija bardziej konstruktywne sposoby radzenia sobie z napięciem.
Istotna jest również praca nad zapobieganiem nawrotom. Sam okres bez grania nie oznacza automatycznie, że problem został rozwiązany. Potrzebne może być wypracowanie nowych nawyków i sposobów reagowania w sytuacjach, które wcześniej prowadziły do hazardu.
Indywidualne podejście ma znaczenie
Nie istnieje jeden scenariusz uzależnienia od hazardu. U jednej osoby dominującym problemem mogą być długi i obsesyjna potrzeba odegrania się, u innej – traktowanie gry jako sposobu ucieczki od trudnych emocji. Jeszcze ktoś może przez długi czas dobrze funkcjonować zawodowo i rodzinnie, skutecznie ukrywając skalę problemu.
Z tego względu duże znaczenie ma dopasowanie formy pomocy do konkretnego człowieka.
W SENSUM – Prywatnym Ośrodku Leczenia Uzależnień i Psychoterapii, plan leczenia opracowywany jest z uwzględnieniem potrzeb oraz sytuacji życiowej pacjenta. W ośrodku odbywają się konsultacje psychologiczne, psychoterapia oraz terapie uzależnień. Istotnym elementem jest również psychoedukacja i rozwijanie praktycznych umiejętności potrzebnych po zakończeniu intensywnego etapu leczenia.
Pomocy może potrzebować również rodzina
Uzależnienie od hazardu rzadko dotyczy wyłącznie osoby grającej. Jego konsekwencje odczuwają partnerzy, dzieci, rodzice i inni bliscy – zwłaszcza gdy pojawiają się długi, utrata zaufania, ukrywanie wydatków lub kolejne niespełnione obietnice zakończenia gry.
Bliscy często nie wiedzą, jak reagować. Z jednej strony chcą pomóc, z drugiej mogą obawiać się, że kolejne spłacenie długu lub pożyczenie pieniędzy jedynie umożliwi dalsze granie.
Dlatego tak ważnym elementem terapii jest wsparcie rodziny. SENSUM uwzględnia ten obszar w swojej działalności, oferując pomoc nie tylko osobom bezpośrednio zmagającym się z uzależnieniem, ale także ich najbliższym.
Pierwsza rozmowa może rozpocząć zmianę
Jeżeli hazard zaczyna wpływać na finanse, samopoczucie, pracę lub relacje z bliskimi, konsultacja ze specjalistą to sposób, by przyjrzeć się sytuacji z innej perspektywy i określić możliwe dalsze kroki. W Prywatnym Ośrodku Leczenia Uzależnień i Psychoterapii SENSUM pomoc obejmuje zarówno pracę z osobami uzależnionymi behawioralnie, w tym od hazardu, jak i wsparcie ich rodzin.
Najważniejszym celem terapii nie jest samo powstrzymanie człowieka przed kolejną grą. Jest nim stopniowe odzyskanie wpływu na własne decyzje, emocje i codzienność oraz wypracowanie takich sposobów radzenia sobie z trudnościami, które nie wymagają powrotu do hazardu. Profesjonalne wsparcie może stać się ważnym elementem tej zmiany – szczególnie wtedy, gdy dotychczasowe próby samodzielnego ograniczenia grania okazały się niewystarczające.
